Contact  

Onze belevenissen met de kotter vanaf 2005

Het vaarseizoen 2011 begon vroeg. Halverwege april lag de kotter na haar jaarlijkse lakbeurt weer in het water bij Bein Brandsma. Ondanks het droge voorjaar kwam er totaal geen water in het schip. Goed geprepareerd dus.

De  kotter in het haventje bij Bein Brandsma na de Winterberging

Van Bein hebben we het schip naar de jachthaven van de GMC in Groningen gevaren, waar we het schip getuigd en ingericht hebben. Tijdens de paasdagen werd er in de Klassieke Schepenhaven een een verkoopshow van Klassieke schepen georganiseerd. Omdat we voor onze tjotter een nieuwe eigenaar zoeken zijn we met de tjotter langszij naar Ter Horne gevaren.

Samen op weg naar Ter Horne

Bein Brandsma in z'n eigen Launch
 

De tjotter hebben daarna verder doorgevaren naar Martijn Perdijk in Heeg en wij zijn met de kotter weer teruggegaan naar De eigen ligplaats op het Zuidlaardermeer.

Eind juni zijn we een paar weken met het schip met vakantie geweest. Door omstandigheden kon het dit jaar geen uitgebreide reis worden, maar met heel fatsoenlijk weer zijn we via de stad Groningen, Reitdiep en Lauwersoog naar Schiemonnikoog gevaren.

In de haven van Schiermonnikoog met laag water

Van Schiermonnikoog voerde de tocht naar Borkum en vandaar via Delfzijl weer terug naar Groningen.
 

Een heel rustige Eems bij Borkum

Een 'flatgebouw' in de Eemshaven

Eind juli werden we weer in Delfzijl verwacht voor de gezamenlijk tocht met een groot aantal andere schepen via de Eems naar Leer, waar het tweejaarlijks evenement van Schipper Klottje weer werd georganiseerd. "s Morgens moesten we vroeg vertrekken omdat er onderhouds-werkzaamheden aan het Sperrwerk bij Gandersum werden verricht. Zodoende lagen op tijd in een volle sluis in Leer.
 

Het Sperrwerk in de Eems bij Gandersum

Een paar aangename dagen in Leer volgden. Goed weer en een prima organisatie. Maandags werd ons ook nog een bezoek per bus aan de Scheepswerf van Meyer in Papenburg aangeboden. Dinsdag ging het weer terug naar Delfzijl en Groningen, maar dat ging niet volgens plan. De grote brug over de sluis bleek niet omhoog te krijgen. Dus werd door diverse schippers besloten om in de sluis te strijken. Een groot voordeel voor de diverse klassieke schepen die dat redelijk eenvoudig kunnen!

Zie het fotoverslag van Schipper Klottje in Leer.

Na de winterberging bij Bein Brandsma gaat de eerste tocht weer naar de ligplaats op het Zuidlaardermeer. Daarna startte het nieuwe vaarseizoen 2008 met een verkenning van nieuwe vaargebieden in Oost Groningen. Vanaf het Zuidlaardermeer voerde de tocht door het Winschoterdiep naar Winschoten en vandaar naar Nieuweschans en Nieuw Statenzijl. Vervolgens gingen we naar  buiten door de sluis en verkenden we de Dollard. Via Termunterzijl konden we binnendoor naar Delfzijl en vandaar weer terug naar Noordlaren.

Voor de sluis in Nieuw Statenzijl

Het laatste deel van ons ‘Rondje Nederland’ in 2007 voerde ons over het Nederlands deel van de Waddenzee. Op weg naar Delfzijl passer je dan het Duitse eiland Borkum op een steenworp afstand. Vandaar dat toen al het idee is geboren om in 2008 het Duitse deel van de Waddenzee achter Borkum eens te gaan verkennen. Zo vertrokken we donderdagmorgen 10 juli met de kotter vanaf het Zuidlaardermeer richting Delfzijl. Na een overnachting in de buitenhaven ging de volgende dag de reis verder over de Wester en Ooster Eems naar Greetsiel, een prachtig vissershaventje op het vaste land van Ost Friesland. Bewust hebben we er voor gekozen om steeds 1 dag stil te liggen om de omgeving te verkennen, dus staken we twee dagen later met het juiste tij de Wadden over naar Juist. Daar was net een nieuwe jachthaven in gebruik genomen die een week later officieel geopend zou worden. Van Juist voerde de tocht over de Wadden naar Nordeney en vandaar ging het buitenom naar Spiekeroog. Spiekeroog heeft een kleine haven voor plezierjachten en daar doorstonden wij met het schip een westerstorm tot winkracht 9. Een ervaring op zich met veel wind en ook heel veel wil water.

De (jacht)haven van Spiekeroog bij laag water

Omdat elk Duits Waddeneiland meestal ook een heel aardig haven op het vasteland heeft als ‘tegenhanger’, bezochten we twee dagen later NeuHarlingersiel. Omdat de wind toen naar het Oosten draaide leuk het ons raadzaam om onze koers 180 graden te draaien en weer op weg te gaan richting Holland. Tenslotte stond voor ons begin augustus de deelname aan de Friese Reünie in Heeg met onze tjotter ‘Eyseend’ gepland. Via Baltrum en vandaar af onder door Nordeney kwamen we in de passantenhaven Borkum terecht. De wind was nagenoeg weggevallen en wat er nog was stond Oost en dus vervolgden we onze weg van Borkum via Ameland naar Vlieland. Daar werden we geconfronteerd met een overvolle jachthaven, waar we vanwege het bijzondere karakter van ons schip nog een plaatsje kregen naast een oude sleepboot. De volgende dag ging het onder zeil verder naar Harlingen met een aantal onweersbuien rondom. Een hele bijzondere ervaring.
Van Harlingen ging het verder naar Workum, Heeg en na afloop van de Reünie via Margrietkanaal, de Zwemmer en het Lauwersmeer naar Groningen en zo lagen we vier weken later weer op het Zuidlaardermeer, de thuishaven. Zie het fotoverslag.

Na de winterberging bij Bein Brandsma gaat de eerste tocht weer naar de ligplaats op het Zuidlaardermeer.
In 2006 is het idee geboren om onze vrienden, die in Oosterhout wonen, vanuit Friesland over water terug te brengen naar huis. Ze maken al jaren deel uit van de bemanning van onze tjotter tijdens de Regionale Friese Reünie. Dus na afloop van de Reünie 2007 startten we vanuit Heeg ons rondje Nederland.
Een week daarvoor waren we met de twee schepen vanaf het Zuidlaardermeer naar Heeg gevaren. De tocht voerde vanaf Heeg, via het Tjeukemeer, de Kalenbergergracht, Zwartsluis, naar Zwolle, waar de de IJssel opgingen. Via de stopplaatsen Wijhe en Doesburg kwamen we na twee dagen bij de Waal en overnachtten we onder de Waalbrug in Nijmegen.

Vandaar voerde de tocht via Heusden naar Drimmelen in de achtertuin van Oosterhout, ons eerste doel. Vervolgens stond een verkenning van Zeeland op het programma. Via Willemstad en Ziekzee bereikten we ons verste punt: Veere. Daarna weer via de westelijke route terug naar boven. Via wederom Willemstad, Dordrecht en Goude lagen we een nachtje bij de kotterwerf in Haarlem. Het idee was om via IJmuiden buitenom naar den Helder en zo via de Waddeneilanden terug te gaan naar Groningen. Maar een stevige windkracht 8 uit het Noorden gooide roet in het eten.
Dus werden het Amsterdam, Enkhuizen en vandaar naar Harlingen (zonder wind ...). Buitenom Terschelling deden we Ameland aan en vandaar uit voeren met een windje 6 naar Delfzijl. Redelijk heftig tussen de banken. Na Delfzijl restte nog het Eemskanaal en het Winschoterdiep en zo lag vier weken later en ruim 1150 mijl verder de kotter weer op het Zuidlaardermeer.

Na de winterberging bij Bein Brandsma hebben we het schip eerst naar het Zuidlaardermeer gevaren. Er wachten daar nog wat klusjes (dicht bij huis) zoals het verwijderen van alle witte verf in de kajuit.
Verder konden we het schip naar onze smaak inrichten. Rond de Pinksteren hebben we het schip naar Zoutkamp gevaren. In jachthaven het 'Hunzegat' hadden we een zomerplaats gereserveerd. Mooi, groot vaarwater en de mogelijkheid zowel naar binnen (Friesland, Groningen) als naar buiten (Lauwersmeer, Wadden) te gaan. daar hebben we ook dankbaar gebruik van gemaakt.
Onze eerste grote tocht was een rondje Eilanden, buitenom naar Vlieland vanuit Lauwersoog en binnendoor via Harlingen, Leeuwarden en Dokkum weer terug.
Vervolgens hebben we in de zomervakantie onze tjotter begeleid naar de Regionale Friese Reünie in Heeg en in Friesland rondgevaren.
Zie het fotoverslag.
 

Onze eerste grote tocht in 2006 was Friesland Vaart

Om het schip goed te leren kennen, leek het ons geen onaardig idee om met Friesland Vaart mee te doen. Er waren twee routes: Oost en West. De Oost-route voerde volledig vanaf Dokkum door Friesland. De West-route had haar startpunt in Harlingen, waarna de route buiten Friesland om via Makkum, Stavoren en Lemmer naar Sneek ging waar de twee vloten van totaal ruim 500 schepen elkaar ontmoetten. Het eindpunt was Leeuwarden. Drukke sluizen, drukke bruggen en even volle havens leerden ons de kotter aardig onder controle krijgen. Onderweg werd er gemotord en ook een aantal keren gezeild. Totaal werd er in één week zo'n 150 mijl gevaren. Tijdens deze tocht zijn ook de eerste foto's van de 'Eyseend' onder zeil gemaakt.

2005 - onze eerste tocht met de 'Thyra'/'Eyseend'

Nadat de koop was gesloten was ook direct de route van de eerste vaartocht bekend. Van Makkum naar Rohel-Augustinusga, domicilie van de bouwer van de kotter, Bein Brandsma. Omdat het al laat in het seizoen was en de brug bij Kornwerderzand in onderhoud, hadden we besloten om vanaf Makkum buitenom naar Stavoren te varen en vandaar via de Fluessen naar Heeg en vandaar richting Grouw te varen. De weersomstandigheden waren redelijk ruig met een harde zuid-westelijke wind en veel regen. Maar het schip moest het kunnen hebben en dat bleek al gauw. Een prachtige vaartocht met hoge golven op het IJsselmeer recht op de kop. Vanaf Stavoren het windje in de rug, dat was heel anders varen. 's avonds kwamen we in het donker in Grouw aan, omdat de brugwachter van de spoorbrug ons even niet opmerkte, ondanks licht, toeter en marifoon. Maar ruim na sluitingstijd herstelde hij z'n fout gelukkig toch nog. Het haardvuur bij Hotel Oostergoo was extra lekker gezien de weersomstandigheden.
De volgende dag zijn we doorgevaren naar Rohel aan het Margrietkanaal, de plaats waar Bein Brandsma zijn schepen bouwt en er nog een aantal van onderhoudt. Daar hebben we de kotter afgetuigd en schoon achtergelaten.

De kotter voor de deur in Makkum, een prachtige plek en een prachtig plaatje. Veel bezoekers kunnen zich dit vast herinneren omdat het schip er 23 jaar heeft gelegen.
 

Voor meer foto's, zie pagina Op weg van Makkum naar Rohel.