Terug naar homepage 'de houten schepen van de Eiseendenhof'  
     
onze schepen 
van hout 
   
tjotter 
'Eyseend' 
   
belevenissen  
restauratie & 
onderhoud 
   
historie tjotter 
(ex 'Nemo') 
   
Stamboek     
     

terug naar homepage Eiseendenhof.nl

   
     
     
     
reacties     
     
e-mail: 
Eiseendenhof 
   

Eiseendenhof Noordlaren Contact  

De 'Eyseend' steekt de Eems over

5e Treffen traditionele schepen in Leer, zomer 2003

Onder auspiciën van de lokale Heimatverein is de stichting ‘Schipper-Klottje’ in het leven geroepen. De naam betekent zoveel als samenkomst van schippers, maar Klotten zijn ook de ronde houten ballen (kloten) waarmee de giek en de gaffel langs de mast kunnen glijden. Talloze vrijwilligers van ‘Schipper-Klottje’ zorgen voor restauratie en onderhoud van de veertien historische schepen in de Museumhafen an’t Oever’, achter de Raadhuustoorn. Precies op de plek waar honderd jaar geleden, toen het water bij Leer nog eb en vloed kende, de handelsschepen afmeerden.
 

Traditions-Schiff-Treffen
DelfSail is amper achter de rug of het volgende maritieme festijn staat alweer voor de deur. Het Duitse Leer
organiseert van donderdag 18 tot en met zondag 20 juli het Treffen Traditionsschiffe. In de museumhaven komen 126 oude schepen bijeen. Publiek kan zich vergapen aan oude vrachtschepen, viskotters, tjalken en sleepboten.
De deelnemers komen niet alleen uit Duitsland, Nederland is ook rijkelijk vertegenwoordigd met boten uit onder meer Rotterdam, Utrecht, Amsterdam, Noordlaren en zelfs Limburg.

 

Een begeleidend boek
Dit jaar wordt ook gevierd dat de zeesluizen in Leer
honderd jaar geleden werden afgebouwd. Sindsdien hebben eb en vloed geen invloed meer op de waterstand in de Duitse haven. Tevens wordt het vijftigjarig bestaan van de Aurora gevierd. De Aurora is het opleidingsschip van de plaatselijke zeevaartschool.

Ter gelegenheid van dit 5e Treffen heeft de organisatie een boekje samengesteld waarin alle deelnemende schepen worden beschreven.
Naast de historische motorschepen zijn er ook veel gerestaureerde zeilschepen. Ost-Friesland kent een rijk zeilverleden vanwege de turf in het achterland en de ligging aan de Eems en de Wadden. In het boekje worden onder andere de mutte, een eikenhouten, tjalkachtig scheepje van ongeveer 30 ton, ewers, tjalken, klippers, kotters en ook een schmack beschreven. Schepen die met liefde door hun Duitse en Nederlandse eigenaren worden onderhouden en onze band met het verleden levendig houden.

Vrijdagmorgen 18 juli verlaten wij de haven van Delfzijl. De havenmeester raad ons aan om rond tien uur te vertrekken om zo optimaal profijt te hebben van het opkomend tij. De wind is krachtig uit het zuiden en dat is gunstig tot voorbij het Sperrwerk in de Eems. Daarna maakt de rivier een bocht van 900 naar het zuiden en zal de motor z'n werk moeten doen. We spurten de haven uit en merken dat de tjotter met 5 personen en hun bagage stevig in het water ligt. We krijgen regelmatig zout water over. Een hele nieuwe ervaring.
Het nieuwe Sperrwerk in de Eems is vanuit de boot zeer imposant. Daarna krijgt de rivier een rare geel/grijze kleur. Het resultaat van doorlopend baggeren horen wij later. Merken doen wij het ook: het overkomend water laat veel klei op de boot achter. De nieuwe zeilen ogen opeens niet zo nieuw meer.....
De brug bij Leer over de Eems nemen wij gestreken en even daarna gaan de bakboord uit de rivier de Leda op. Snelheden van meer dan 12 kilometer per uur hebben we dan zeilend bereikt. Even voor tweeën maken we vast aan de steiger bij de sluis in Leer om geschut te worden. Daar moeten we wachten op meer gegadigden. De sluis draait alleen voor grotere groepen schepen. Een uurtje later varen we in konvooi de rustige, sinds 100 jaar tijloze, haven van Leer binnen.

Het is er warm en rustig. Een uitgelezen mogelijkheid om nat geworden kledingstukken te drogen. Veel deelnemers hebben hun plaatsje al gevonden. De organisatie heeft de handen vol om de nieuwkomers hun plaats te wijzen. Wij vinden een plaats, onder de toren naast een houten Zeese, een replica van een oorspronkelijk Russisch vissersschip met eigenaars uit Papenburg. Overdag al een fraai gezicht, maar 's avonds als de verlichting is ontstoken wordt het echt feeëriek.

's Avonds start een uitgebreid programma met Barbecue en muzikale begeleiding van het Bingumer Shanty-chor. De plaatselijke (grote) rederij stelt belangeloos haar kantoor en voorterrein beschikbaar. Een perfect staaltje samenwerking. Zaterdagmorgen worden de bemanningen ontvangen door het gemeentebestuur van Leer. De Oostfriese thee met klontjes zijn natuurlijk aanwezig.

 

 

Günther Prahm als voorzitter met zijn vrouw Lore als souffleur, praat het programma aan elkaar.
Vervolgens schuiven we in het Klottjeshuus aan, aan een uitstekende schippersmaaltijd, bereid door de dames van de vereniging. Om de vingers bij op te eten. Daarna zijn we nog niet klaar, want rond theetijd serveren de dames vele kuchenspecialiteiten uit eigen keuken. Ondertussen kunnen we ook nog genieten van het Heimatsmuseum (een aanrader), ook een uitgebreide activiteit van de vereniging. 
Diverse shantykoren zijn weer actief en vele toeschouwers  vergapen zich aan de schepen. Dat gaat tot 's avonds laat door. De plek aan de haven leent zich perfect voor dit soort activiteiten en het weer kan niet beter.
Zondagmorgen vindt nog een afsluitende kerkdienst plaats en luidt het Bingumer-chanty-chor net haar laatste optreden het hele festijn uit. In verband met het tij zijn de eerste schepen dan al weer vertrokken.

Wij vertrekken maandagmorgen. Maar dat wordt vroeg opstaan. Een aantal schepen heeft de sluis gevraagd om, om zeven uur te draaien vanwege het gunstige tij. Maar 's nachts trekt er eerst nog een noodweer over Leer. Ternauwernood kunnen wij onze slaapplaatsen onder het dekzeil van de tjotter droog houden. Als we maandagmorgen losgooien, is alles nog vochtig. Maar dat veranderd die dag snel. Schitterend warm weer en geen wind. Zo varen we ruim vier uur later op de motor een spiegelgladde Delfzijlster haven binnen.
Een geweldige Duitse en zoute ervaring rijker.

In Delfzijl blijven we een nachtje om dinsdag via Eemskanaal, Schildmeer en Slochterdiep (toeristische route) weer richting het Zuidlaardermeer te varen.

Op het Schildmeer blijven we ook een nacht over. Die dinsdag gebruiken we om op dat meer te profiteren van een flinke wind, zodat de zeilen even kunnen luchten. Daarna krijgt de boot een uitbundige poetsbeurt om alle zout en andere viezigheid te verwijderen.

 

Woensdag speelt Rita voor brugwachter in het Slochterdiep, waarna om één uur de sluis naar het Eemskanaal weer draait.
Om een uur of vier, na nog een paar zeilrakken op het Zuidlaardermeer, leggen we de tjotter weer vast op haar eigen ligplaats in de haven van Noordlaren.
De afsluiting van een paar enerverende weken.


Eyseend prominent in de plaatselijke Duitse pers
 

 


Sfeerimpressie van Leer


 



 

 


 

Wilt u meer informatie over Schipper-Klottje? Kijk op hun website.

Terug naar de belevenissen met de tjotter Eyseend in 2003 Naar boven